آب، بابا و دو دستی که جدا شد از آب/ خیمه‌ای تشنگی از دور، تماشا می‌کرد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز ایلام؛ امروز، انگار صدای کودکان تشنه حسین از کربلا شنیده می‌شود؛ کودکانی که عطش، امانشان را بریده است و از بابا، آب طلب می‌کنند و عمویی که دیگر طاقتش، طاق می‌شود از دیدن این صحنه‌ها...

آری! عمو به علقمه می‌رود؛ اما دیدن آن همه تیر و سپاه برای کشتن آب آور خیمه‌های حسین؛ چگونه کودکان تشنه را بی‌تاب نمی‌کند؛ چگونه می‌شود که فریاد نزنند، عمو برگرد! ما آب نمی‌خواهیم، فقط برگرد...

این بچه‌ها وقتی کمر خمیده پدر را می‌بینند، چگونه می‌شود که داد نزنند، عمو آب را رها کن و برگرد؛ کمر پدر بی‌تو می‌شکند؛ برگرد که بی‌تو ستون این خیمه‌ها را، راحت‌تر فرو می‌ریزند و سوزان‌تر از کام ما آتش می‌زنند؛ برگرد عمو! این بیابان، پر از خار است و پا‌های ما برهنه...

آری! امروز؛ تمام دنیا یک سوی تاریخ ایستاده است و عباس و کودکان تشنه حسین یک سوی آن...

امروز؛ آب و تشنگی و علقمه؛ کنار هم جمع شده‌اند تا از وفا، برادر، عمو و سقا؛ برای همیشه تاریخ، معنایی ژرف و متفاوت بسازند...

امروز؛ روز عجیبی‌ست؛ روزی که فقط در کربلا و با دستان هنرمند قمربنی هاشم خلق شد. 

امروز؛ روزی بود که خدا قلم خودش را به دستان عباس سپرد؛ تا شاهد هنرنمایی بی‌نظیرشان باشد؛ دستان هنرمندی که برای همیشه دنیا، دستگیر شدند...

السلام علیک یا حضرت وفا، یا حضرت سقا.

ادرکنی!

نویسنده: زهرا پوراسماعیل